Tijdens het leven ervaar je goede en slechte ervaringen. Deze ervaringen vormen jouw gedrag en jouw “beeld” van de wereld. Tijdens je leven ervaar je veel, positieve en negatieve, emotionele momenten. Die momenten geven allen een stressimpuls.
Stressimpulsen / Acties en Reacties
Een stressloos leven bestaat niet. De ‘energie’ van stress is noodzakelijk, maar kan goed en slecht uitpakken. Reacties op stressimpulsen zijn bepalend voor hoe individuen zich gedragen en zich een beeld van de wereld vormen.
Voorbeeld 1
Direct na de geboorte voelt de Baby de koude hand van kraamverzorgster. Actie is huilen. De oorzaak is kou. De actie roept reactie op. Als reactie daarop wordt de moederborst, warmte, een warme doek etc. gegeven. Baby stopt met huilen. Een eerste leermoment!
Voorbeeld 2
Baby heeft honger. Is rotgevoel. Is negatieve prikkel. Gevaar! Actie: huilen. Als reactie daarop geeft moeder de borst of fles, wiegt de baby, etc. Baby stopt met huilen. (Het stoppen met huilen is dan weer een reactie op de actie van de moeder).
De ervaring: Huilen betekent eten; je zin, warmte of iets anders krijgen wat fijn is. In het vroege levensstadium is er vaak één gelijke reactie voor één bepaald ‘impulscluster’. Naarmate de groei naar volwassenheid worden steeds meer nuances aangebracht in de reacties op de eindeloze stroom stressimpulsen. Door het toenemende aantal leer- en ervaringsmomenten worden de actie- en reactiepatronen automatisch meeveranderd. Ieder individu volgt op die wijze een eigen weg naar volwassenheid en vormt specifiek gedrag. Dat zal zijn leven bepalen, zijn blik op de wereld vormen en bepalen hoe anderen hem zien.
Gedrag is gevolg van “leren” en hierin spelen stressimpulsen een zeer grote rol.
Teveel negatieve of positieve stress kan een leven danig vergallen. Er kunnen in bepaalde periodes zoveel stressimpulsen op ons afkomen dat de aanwezige reactiepatronen te kort schieten en als het ware in de war raken. Dat geldt helaas voor zowel de ‘goede’ als de ‘slechte’ prikkels. Het individu raakt in ’onbalans’ en dit heeft invloed op zijn gedrag. Dat gaat levenslang door!
Het brein heeft vele ontsnappingsmogelijkheden, die men vecht- of vluchtreacties noemt. Voorbeelden: vergeten, niet op reageren, iets niet willen zien, iets relativeren, het maar laten voor wat het is, etc.
Vergeet het maar. Op den duur komt alles een keer naar boven en dan krijg je te horen: “Je hebt stress”. Helaas zijn het niet stressimpulsen zelf die een ‘stressdiagnose’ veroorzaken maar het niet meer in balans kunnen houden van de reacties daarop. Een deskundige kan in de meeste gevallen goede uitkomst bieden!
